9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bilinmez sonuna varan yolculukta, çok yoruldu bedenler,
Uzakta süzülen kara bulutlar gibi, dağıldı sevenler.
*
Gecenin içine düşen ümitler, hemen uçtu fırtınayla,
Karanlık çökünce, bütün iyi fikirler tükendi zamanla.
*
Akıp giden yıllar, gözden sızan yaşları kurutur yavaşça,
Siyah örtüler açılıp, sabah geliyor usulca ruhuma.
*
Kırık dökük hisler, şimdi uzakta sakin uyuyor öylece,
Aydınlık ufuklar doğar, silinir o loş akşamlar ebedi.
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 12:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!