Çok yorgun olduğu belliydi
Bir heybeyi atmış omzuna gidiyordu yıllardır
Onu her gördüğümde, hep aynı heybe
Hep aynı düşünce...
Bir ara konakladı, dağın yamacında
Çıkarıp azığından koparırken bir parça
Yaklaştım,sordum ne var bu heybede?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
