Cümlelerin Çilingircisi Şiiri - Sibel Orhan

Satırda eğrilik mi var,
anlar…
Ama dokunmaz hemen söze,
Sükûtun içinde bir cevher gibi
bilir kendini
ve sözün de haddini

Zira bilir:
Fazlası şatafat,
Eksiği vebal

Bir cümle dizini bükmüşse,
elleriyle doğrultur onu
Tıpkı bir usta gibi:
Çiviyi değil,
çatlağı bulur tahtada.

Yazı, bir sanat-ı latifedir onun elinde
Titizliği ne zülf-i yâre dokunur
ne yazının ruhunu incitir

Tez yazardan değil,
sabrı uzun kalemden yanadır o
Zira metin dediğin
biraz hamur, biraz huy…
Pişirmek için önce niyet,
sonra dirayet gerek
Ve onda bu ikisi de
bâkidir, ilelebet

Bir nokta geç kalırsa yerine,
âlemi durdurur gerekirse
Çünkü onun nazarında nokta,
nihâî hüküm gibidir
Ve her hüküm,
adalet ister ölçüsünde

Bu yüzden
elleri adaletli,
gönlü serindir

Okuduğu metinlerde
yazarın kalbi atar satır aralarında
Bir eksik bırakmaz ki
bir hayal düşüp kalmasın soğukta
Kelime, onunla
yuvasını bulur sonunda

Nazik değildir sadece,
naziktir.
İlgisi kibardan değil,
kıymet bilmekten gelir

Bir tashihi gösterirken
yüzünü değil,
eğerek gönlünü söyler