Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Yoksul bir ailenin oğulu Yusuf
Ülkede gençliğin çoğulu Yusuf
Yaftalanmış birde doğulu Yusuf
Talihin gülesi göresi yoktu

Diyarı gurbette işçi babası

Yollar gitmez aslında, Giden hep yolculardır.
Yol sonunda ya gurbet, Ya da kavuşmak vardır.

Yol var çıkmaza bağlı, Yol var zirveye çıkar
Kıymetin belirlenir,Kat ettiğin yol kadar.

Siretin suretine, Yansıdı mı? sevgili.
Nedamet duygusuyla Çeşm-i giryan oldun mu?
Aşkın tek kıvılcımı, Lal eyler şeyda dili
Derinlerde bir sancı, Dilde isyan oldun mu?

Ram olmakmıdır yoksa, Geçiçi bir heves mi?

Asırlar boyunca göçüp konmakta
Bir diğer adıyla yürüyen Türk'ler
Yazın yaylaktadır kışın kışlakta
Sabitçe bir yerde kalmaz yörükler

Kaybolmaz töresi ve geleneği

Asırlardır tüter ocak
Yörüklerin yaylasında.
Bu kültür hep yaşayacak
Yörüklerin yaylasında.

Töresiyle, görgüsüyle

Çağırır yaylalar başlanır göçe
Bir yaşam ki tabiatla iç içe
Haftalar aylar yaylada geçe
Sabırı sebatı yörükte gördüm

Keçi kıllarından ipler burulur

Güzel insanlarla kesişti yolum
Yörük yaylasında bir güzel gördüm.
Titredi yüreğim meftunu oldum
Yörük yaylasında bir güzel gördüm

Küçüldü gök kubbe dünyam daraldı

Sarmaşık misali  tutunmuş iken
Çekipte gitmenin sırasımıydı
Beni esir edip kendine çeken
Bilmem ki gözünün karasımıydı

Bomboş bıraktın ya iki elimi