Geceleri kandiller, gökleri aydınlatır,
Bütünleşmek isterim, bakarken gök yüzüne,
Ninniler söyler gibi, sessizliği dinletir,
Kulağıma fısıldar, der ki sen dön özüne,
Ne fişi var takılı, yanar sabaha kadar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta