Çorak Bir Toprak Gibi Şiiri - Erdal Kişi ...

Uçuyorum…
Bir kuşun kanadında gibi
Sessiz bir çığlık atıyorum
Dağın doruklarında sanki

Öyle bir haldeyim ki
Ne ben, ne de bendeki sen
İkisi de suspus olmuş
İkisi de biçare

İkisi de mahsun
İkisi de yorgun
Birbirini takip ediyor
Birbirini özlüyor

Ağlıyorum, susuyorum
Yaptıklarını hatırlıyor
Sonra, olsun be deyip bekliyorum
Yeter ki, gelsin diyorum

Çorak bir toprak gibi
Meyve vermez bir ağaç gibi
Terk-i diyar bir yer gibi
Sessiz sedasız bir berduş misali

Teselli ediyorum kendimi
Neden ki başkası olsun
Zaten vardı
Benle de yok oldu

Derdim büyüktü
Seninle daha da büyüdü
Seni attım içimden
Kandırmışım kendimi
Ağlıyorum bir köşede bir çocuk misali

Direnç gösterse de gözlerim
Tir tir titrer bedenim
Sen yoksan her şeyim
Her şey yok olur bilirim

Senin olmayan bir alemde
Kaybederim aklımı
Ben bende olmam
Sen ben de

Kaçarım benden
Kaçarım senden
Kaçarım bendeki senden
Kaçarım her şeyden