Çölde Gül Açtı Şiiri - Şevki Çiftçi

ÇÖLDE GÜL AÇTI

​Dünyaya kasvet çökmüş,
Üzerinde kara bulutlar dolaşıyordu.
İnsanlar kula kul olmuş,
Kendi yaptıklarına tapıyordu.

​Topraklar çorak, havalar kuraktı,
İnsanlar insafsız vahşi, sevgiye muhtaçtı.
Ve bir gün, çölde gül açtı.
Etrafına mis gibi,
Kokusu ile nurlar saçtı.

​Hira’dan yükselen ses,
‘’Oku Yaratan Rabbinin, adıyla oku.
O insanı kan pıhtısından yarattı.’’
Diyordu.

​Mekke’nin üzerinden çekildi gece,
Dillere düştü en kutlu hece.
Putlar bir bir yere devrilince,
Rahmet akmaya başladı gönüllere.

​Yetimler güldü, mazlumlar sevindi,
Yüreklerdeki o kor ateş dindi.
Cahilin kini, yerini ilme bıraktı,
Adalet nehri artık gürül gürül aktı.

​Gelmişti beklenen nur,
Yayıldı bütün cihana,
Ulaştığı yerler gül gülistan oldu.
Katılaşmış kalplere,
Sevgi muhabbet doldu.

O, alemlere rahmet, müjdeci bir nebiydi,
Gönül yıkmaz, kimseyi incitmezdi.
Emin sıfatıyla güven verdi dosta düşmana,
Şefkatiyle kucak açtı cümle cihana.

Düşmanlar kardeş oldu, bitti o kin,
Gönüllere yerleşti en güzel din.
Paylaşıldı ekmek, açıldı kucaklar,
Huzurla tüttü bütün ocaklar.

​Emanet bıraktı bize iki yüce değer,
Onlara sarılan, cihanı fetheder.
Biri can Kur’an, biri sünneti,
Açıldı müminlere vuslat cenneti.

​Gel ey nur aydınlat kalbimizi,
Yeşert kuruyan ümitlerimizi,
Zira sana ihtiyacımız var.
Dostu Allah olana,
Bütün âlem olur yar.

​Şevki Çiftçi

Çölde Gül Açtı Kitabı Sayfa ; 7

Şiir Künyesi

• ​Eser Adı: Çölde Gül Açtı
• ​Müellif (Şair): Şevki Çiftçi
• ​Tema: Din ve Tasavvuf (İslamiyet’in Doğuşu ve Hz. Muhammed S.A.V)
• ​Tür: Serbest Şiir (Manevi-Lirik)
• ​Kıta Sayısı: 10 Kıta
• ​Yazılış Tarihi: Nisan
• ​Bölge: Mekke