Güneş batıyor ufuktan ama küllerinden tekrar doğacak,
Ayın loş ışığı kaplanmış her taraf sis ama dağılacak,
Sarmış belki etrafı soğuk elleri yalnızlığın elbet kovulacak,
Kavuşacağız çok yakında yağsa da gözyaşları saçak saçak.
Belki bugün sulandı gözlerim özlemle ama kurur yakında,
O an gelip çatar usülce kıvrılarak yatınca sıcacık koynuna,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta