Büyümek ne kadar acayip bir kavram algıda bir illüzyon gibi,
Dönüşmek uzaktan özlemle eski okuluna bakan abilere,
Hissetmek aslında kendimize karşı süregelen nefretimizi,
Kaybetmek hem heyecanı hem de umutu muallak geleceğe.
Hayat gelişigüzel bir tablo değil mi barındıran kargaşayı,
Bilmediğimiz artık nerede attığımızı üzerine çekilen ilk çizgiyi,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta