Çok Uğraştı, Hakketti Şiiri - Semih Eratlı

Kahve almış geliyorsun, elinde iki bardak,
Oturup ta içelim, gölgeli serin çardak,
Deyip te çekiştirdin, tutuverdin kolumu,
Anlamazlıktan geldim, varsın yapsın yolunu.

Oturdu vücudunu hafifçe bana eğdi,
Elleri değilse de, gözleri bana değdi.

Lâf lâfı açtı,
Sözleriyse lâçtı,
Farkındayım ruhumda,
Binlerce çiçek açtı.

Bir daha bak,
Başla haydi yak,
Gözlerin tekrar değsin,
Ruhuma ak.

Dedi ki : “ Kahven bitmiş,
Ver bardağı alayım “
Eli elime değdi,
Ben nasıl dayanayım.

Felek burda olsaydı,
Aşk şiiri yazardı,
Gözlerine baktığımda,
Yanakları kızardı.

Uzun zamandan beri,
Biliyordum ilgili,
Hemen hemen her konuda
Benim kadar bilgili.

Çoğu zaman neşeliydi,
Beraberken havamız,
Aklım diyor ki bana,
Uyuşuyor kafamız.

Tedirgin sesle dedi,
“ İçeri gidiyorum”,
Dur ! Gitme ! Tavla beni !
Müsaade ediyorum.

Ellerimi tutuverdi…