Karanlığın içine hapsolmuş gece,
kumların arasından sıyrılmışım,
aydınlığın son demine yaklaşırken,
gözyaşlarım vurmuş yüreğime,
çocukluğumun mucizelerini özlüyorum bazen,
ölüye yol gösteren mezarları çekiyorum içime
geceye yalvarıyorum sonra.
Gitme gece…
Denizine kar tanesi düştü işte.
Gece…
Çok karanlığım bu defa
Sakın gitme.
Kayıt Tarihi : 14.08.2026 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!