Cümlelerim Şiiri - Onur Ay

Nefesim birikti cümlelerimde,
Orkidelerin açtığı yere gidiyorum artık
Kendimi güz yapraklarının kırıldığı yerde arıyorum
Balık pullarını yapıştırıyorum dudaklarıma
Kıbleye dönmüş yalnız bir ağaca doğru ediyorum dualarımı
Ve gördüğüm bir salıncak , beni mahvediyor
Çocukluğum haykıyor ama ses tellerim tıkanıyor.
Tesellinin maviye boyanmış imkansızlığına terkediliyorum
Ruhumu dinliyorum…
Nefesim birikti.
Maalesef bir gözüm kan içinde gidiyorum
Kalbimi saymazsak…
Cümlelerim mi o bir umuda emanet
Aşka da.