Çok insan tanıdım,
"Açık sözlüyüm" dedi.
Kimi gerçekten doğruyu söyledi,
kimi sadece konuştu.
Söz vardı,
içi dolu bir ekmek gibi sofraya konan;
bir de söz vardı,
rüzgara savrulan kuru yaprak gibi.
Ne çok insan gördüm
gürültüsünü cesaret sanan.
Oysa hakikat,
bağırarak değil,
yerini bulunca ağırlaşır.
Ve ben yıllar sonra anladım:
Bu kadar boş beleş sözün arasında
birkaç doğru cümleye ulaşmak için
bu kadar insana gerek yoktu.
Muhsin yener
Kayıt Tarihi : 8.06.2026 23:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!