Çok Hoyratça Davrandım

Çok kaba saba, çok hoyratça davrandım,
O kıymetli değerini, bilemedim.
Oysa ki başlangıçta, sana çok hayrandım,
Nasıl geldim ben bu hale, bilemedim.

Çekip gitmekte, haklıydın be bebeğim,
Bu yüzden sana, asla kızamıyorum.
Çok pişmanım, yok oldu geleceğim,
Üzüntüden öleceğim, biliyorum.

Lal oldum, bitti konuşma yeteneğim,
Her gün oturup, ağlıyorum güzelim.
Ruhen fena bozuldu, benim düzenim,
Sen gidince, inan ki kalmadı özelim.

Öyle heyecan veren, sevgin varmış ki,
Tiryakın olmuşum, farkında olmadan.
Senin aşkına, öyle alışmışım ki,
Duramıyorum, bir gün bile tatmadan.

Sahiden bir bilsen, kaşı gözü karam,
Her gece, nasıl ateşlerde yanıyorum.
Yokluğunda, gönlümle bozuldu aram,
Sabahlara kadar, seni arıyorum.

Keşke boş bırakmasaydın, sol yanımı,
Çok ağrıma gidiyor, böyle yaşamak.
Hem şu an, çok kanatıyor vicdanımı,
Seninle durmadan, sizli bizli konuşmak.

Sana sarılıp yatmayı, çok özledim,
Gel de yine ol, evimizin hanımı.
Seni kalbimden sevdiğimi, öğrendim,
Uğruna feda edeceğim, canımı.

Günah çıkaracağım, gün ağarırken,
İstersen tövbe ederken, yanımda ol.
Bekliyorum seni, yeni gün doğarken,
Sarılalım biz, birbirimize bol bol.

Umutsuzluk zincirlerini, bir bir kır,
Kalmasın bizim aramızda, bir engel.
Yapmayacağım kuzum, bir daha dırdır,
Kurtul o içinde ki karanlıktan, gel.

Seni bana getirir, dolambaçlı yollar,
Gerçekten, samimice gelmek istersen.
Kısalır, o upuzun bildiğin yollar,
Eğer o yolları, umutla yürürsen.

Başlayalım yarın, yeni bir hayata,
Yapalım senle, eskisi gibi gır gır.
Bu ömrümüz geçsin, nara ata ata,
Çıkarmayalım çiçeğim, bir daha hır.

Artık konuşmayalım ölümlü, kefenli,
Her gün, her an hayatı yaşayalım renkli.
İkimiz konuşalım yine, senli benli,
Bundan sonra, her günümüz geçsin zevkli.

Gel güzelim, dön artık evimize,
Bir şans daha ver şu sevgimize.
Ben hatamı anladım, söz veriyorum,
Seni bir ömür seveceğim...
Gel, evimizin hanımı ol.