Rüzgar estiğinde,
Bazen eski bir melodiyi hatırlarsın. Şarkılarla, sözlerle çağrılar gelir evrenin mesajı niyetine "Bıraktığın yerdeyim" dercesine sessiz bir yankı çalınır kulaklarına.
Ama o yer, senin gittiğin an boşalır.
Ne bir anı ne bir hatıra sadece pişmanlığın sessiz feryatları dolar dilinin kıvrımlarına
Tövbeler edersin bir daha asla deyip kapatırsın o defteri aynı filmin farklı bir başrol oyuncusunu görünce.
Yıkarsın ayak izlerini mazinin gözyaşlarıyla.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta