Çok Geç Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Rüzgar estiğinde,
Bazen eski bir melodiyi hatırlarsın. Şarkılarla, sözlerle çağrılar gelir evrenin mesajı niyetine "Bıraktığın yerdeyim" dercesine sessiz bir yankı çalınır kulaklarına.
Ama o yer, senin gittiğin an boşalır.

Ne bir anı ne bir hatıra sadece pişmanlığın sessiz feryatları dolar dilinin kıvrımlarına
Tövbeler edersin bir daha asla deyip kapatırsın o defteri aynı filmin farklı bir başrol oyuncusunu görünce.
Yıkarsın ayak izlerini mazinin gözyaşlarıyla.

Esince birden acı bir rüzgar dublör tekrar çagırılır sahneye ve aynı performans beklenir bir de üstüne sen başrol oyuncususun filmimin denir
Oysa o oyunun çok oyuncusu çok dublörü olmuştur

Yeni bir başlangıç bekler senden seni dublör yapan eller.
Yeni bir sahne kurulur sana herşey düşünülür duracağın yer konuşacığın söz ve vereceğin tepki, ölmüş bir kalpten dirilmesi beklenir tekrar atması
Gözlerin kaydeder her anı,
Bir önceki hikayenin sonu yazılırken sessizce,

Gölgelerin dansı başlar gelince karşı karşıya gözler
aynaların içinde kaybolur zaman.
İki farklı yüz, aynı maske altında saklanır. Kimin için ağladığını, kiminle güldüğünü, Zaman zaman unutursun
Sen orada değilsindir artık,
Sadece rüzgarın sesi soğuk ve net hissedilir uzaklardan dolar gözlerin seller basar yüreğini.

Onun oyunları, kendi gölgesine çarparken, ayna, gösterir tüm gerçeği.
Boyalar akar maskeler düşer
Siyah bir şal düşer kadının omzundan,
Koklarken o şalı adam,
Sessizce haykırır kadın çok geç
Söner ışıklar kapanır gözler.
Kadın susar adam biter.
23.03.2026 15:56