Çocukluk Şiiri - Naim Güven

Çocukça hayaller, büyüyünce biter
Ben, büyüdükçe hayallerim çocuklaştı.
Güçlü görünmeye çalıştığım yeter.
Çocukluğumla benliğim, yeni kucaklaştı.

Elveda hüzünde boğulduğum akşamlar
Elveda, konuştuğum buğulu camlar
Kavga sizin olsun ey büyük adamlar
Büyüklük benden, büyüdükçe uzaklaştı

Fark ettim. Gideni bırakmıyormuşum
Çocukluk bir süsmüş takmıyormuşum
Görmedim sanıyordum, bakmıyormuşum.
O bulanık rüyalar, şimdi berraklaştı

Yeni öğreniyorum unuttuklarınızı sizin
Bırakıyorum artık, tuttuklarınızı sizin
Doldu ömrümün bana verdiği izin
Ölüm bana çocukluğumla yaklaştı