Çocukluğumun Leyleği Şiiri - Süleyman Kı ...

Çocukluğumun anka kuşuydun sen,
Ey yuvasını elektrik direğine yapan leylek,
Bahar gelince ufuktan süzülür,
Gelişinle uyanırdı köy, tarla ve ekmek.

Uzun bacaklarınla sessiz bir bilge gibi,
Çatılardan, direklerden bakardın bize.
Kanatlarında uzak ülkelerin rüzgârı,
Gözlerinde çocukluğumun tertemiz izleri.

Sen göç yollarının yorgun yolcusu,
Ben avlularda düş kuran bir çocuk.
Sen gökyüzüne yazılmış beyaz bir türkü,
Ben seni izleyen meraklı bir soluk.

Şimdi yıllar geçti, yollar değişti,
Direkler duruyor belki, çocukluk yok.
Ama bir leylek görünce hâlâ içimde
Eski günlerden bir kapı aralanır çok.

Çocukluğumun anka kuşuydun sen,
Ey yuvasını elektrik direğine yapan leylek;
Her bahar dönüşünde anlardım ki,
Umut da göç eder bazen, ama mutlaka döner geri