ANTOLOJİ ESER NO: 422
ESER ADI: ÇOCUKLUĞUMU ÇALDIN (GURBET)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 21.04.2026 / 04:15
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Gurbet Ağıtı / Hayat Muhasebesi
SÖZLER
Yedi yaşım gurbet elde bir başım
Zehir oldu ekmeğimle her aşım
Divan altı gizli gizli gözyaşım
Çocukluğumu çaldın sen benden!
[NAKARAT]
Ah gurbet yıktın benim evimi
Çaldın benden o en tatlı demini
Kime diyem kime dökem derdimi?
Çocukluğumu çaldın sen benden!
Annemin babamın kokusun’ özler
Yüreğimde bitmez eski yaralar
Onurumla geçtim kapandı karalar
Çocukluğumu çaldın sen benden!
[OUTRO / SPOKEN WORD]
“Biz hiç fakir olmadık usta...
Asaletimizdir bizden geri kalan.”
[OUTRO]
Biz hiç solmadık...
Onur bendedir...
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, henüz yedi yaşında gurbetin kucağına itilen, ekmeği zehir, yatağı divan altı olan bir çocuğun kırk yıllık onur mücadelesinin hikayesidir. Ozan, anne ve baba kokusuna hasret geçen rüyaların, çalınan çocukluk demlerinin hesabını gurbete sorarken; asıl zenginliğin para değil, onur ve asalet olduğunu haykırır. Acıyla yoğrulmuş ama başı her zaman dik kalmış bir ömrün sinematik ve sarsıcı özetidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!