Nereye uçtun, hangi kuşun kanadına takılıp.
Nereden sıçrayıp gittin, bu derin göllerden.
Bırakıp beni, bu yetişkin telaşların içinden.
Bu günlerde her şey alabildiğine alçak görünür.
Bir sokak başında kayboldu sanki gölgem.
Evet büyüdüm, yitik şimdi çocukluğum.
Elim yetişiyor uzanabiliyorum elektrik düğmelerine.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta