Çocuk Sesinden Rahatsız Olan Şehirler

​Çocukların elinden sokağı aldık...
Erik ağaçlarını, dut ağaçlarını kestik; toprak oyun alanlarına beton binalar diktik.
Apartmanların önünde oyun oynayan çocukları "Gürültü yapıyorsunuz!" diye, sanki gidecek başka yerleri varmış gibi "Gidin başka yerde oynayın!" diyerek kovaladık!
Üstelik bunu, bütün çocukluğu sokaklarda geçen biz büyükler yaptık.
Sokakları otoparklara çevirdik, kaldırımları arabalarımızla parselledik.
Saklambaç oynarken saklanacak tek bir ağaç gölgesi, yakantop oynayacak tek bir boş arsa bırakmadık.
Topun peşinde koşarken kurulan saf arkadaşlıkların yerini, hiç yüzlerini görmedikleri ekran arkasındaki yabancılar aldı.
Kendi merhametimizi beton blokların arasına gömdük.
Şimdi apartmanlarımızın önünde çocuk sesi duyduğumuzda şikâyet etmek yerine, o sesin kaybolmaya yüz tutmuş bir yaşam belirtisi olduğunu hatırlamalıyız.
Çünkü bir şehrin gerçek ruhu, yükselen şehir gürültüsünde değil; sokaklarında yankılanan çocuk neşesinde gizlidir.
​