Bir gün, bensiz kaldığınız için öfke duyarsanız
Bilin ki ben sizi hiç bensiz bırakmadım.
Her gün ölmekten yorulup, sadece bir gün ölmeyi tercih ettim.
Bile isteye incitmedim kimseyi ömrüm boyunca.
Zalimler ne kadar tepindiyse de göğsümün ve omurgamın üzerinde; ne boynumu eğerek yürüdüm ne de vazgeçtim göğsümdeki merhametten.
Hayatımın tüm imtihanları yetmezmiş gibi bir de sizden ayrı koyulmanın ateşi yaktı, kül etti iliklerimi.
Gün gelip de sizsiz kalmama sebep olan şeyleri anladığınızda, beni anlamamış olmanın sızısı düşmesin yüreğinize.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta