Çocuklar ağlatır, yıkar evleri...

​Analar feryatla gökleri deldi
Bebekler üstüne bombalar geldi
Melekler arşından kahırla dindi
Çocuklar ağlatır, yıkar evleri.

Neden vicdanını kenara koydun
Masum bedenleri toprağa doydun
Soykırım suçuna sen adın oldun
Kanla yoğrulmuş karanlık elleri.

​Yalanlar söyledin, dünyayı kandırdın
Mazlumun ocağını ateşle yandırdın
Kendini bir anlık galip mi sandırdın?
Mazlumun üstüne salar selleri.

​Enkazlar altında canları ezdin
Utanmadan bir de dünyayı gezdin
Sen bu zulüm ile tarihe bezdin
Masumun feryadı göğün yelleri.

​Kibirle güvenir ordularına
Bakmazsın mazlumun ahuzarına
Elbet son gelecektir kârlarına
Toprağa koydun, masum bedenleri.

​Çocuk kahkahası güle dönmeden
Umutlar yeşerip yola girmeden
O güzel hayaller sona ermeden
Tarihin gördüğü en kirlileri.

​Hasan der bu devran böyle kalacak
İlahi adalet hesap soracak
Bu kanlı saltanat elbet solacak
Tüm insanlık düşmanının erleri...

Hasan Belek
13 Eylül 25
Paris