Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Benim de Fazilet şiirim var. Aynı temalı...
Gayet güzeldi. Selamla...
Sığmaz taşardı coşku..
Biraz buradan, biraz şuradan toplardık
heybemize..
Heyecanlı düşlerle dolup taşardı, çocuk sevmelerinin saflığı..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta