Okuldan çıkıp, işe koşan çocuklar
mutluluğu bir ekmek arasına doldurmuşlar
garibim, ne zaman bir iki parça ısırıp, o ekmeği kenara koysa
ekmek ilk o zaman ağlar olmuş, gıcırdayan kapı ardında.
Ah o küçücük omuzlardaki büyük yükler
o ki tanrının imzasıdır, ne kadar yıkasa da çıkmıyor bu kirler
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta