Mutsuzluk afyon, dudaklarımda çizgiler
yere sağlam basıyor bir yanım, bir yanım sendeler
düşecek gibi değilim, yürüyemem de diyemem
kirpiklerime güneşi serip sensizliği direnmem!
Yokluğuna dayanabilmek için ölü olabilmeliyim
ölmek hâlâ zor değil, beni şimdi delip geç
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta