İnsan bir ağaçsa,
Çocuk,
Olgun tatlı meyvesi.
Varoluşun simgesi,
Çocuk umut,
Çocuk neşe,
Mutluluk basamağı.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Dost Şair,
Şapka çıkarıyor ve sizleri saygıyla selamlıyorum..
Bu usta şiirinize 10 vermek bile az gelir bence..
Dünyanın kirlenmemiş tek varlıkları......
Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta