Çizdim Yüzünü Şiiri - Kasım Kobakçı

Çizdim yüzünü,
Renkler neşeli.
O portre hani,
Tıpkı sen gibi,
Sırrı gizlemez.
*
Gözler çok kurnaz,
Çehren yaramaz,
Fırçam hep coşar,
Tuvalden taşar.
Yok hiçbir gölge,
Işık her yerde,
Baktım uzaktan,
Sen miydin cidden?
*
Yıllar da geçti,
Boyalar bitti.
İnce bir duruş,
Eder on kuruş.
Gülme sen öyle,
Portren çok komik,
Hem asil hem dik.
*
Anlat sen yine,
Ben fırça derken,
Aç koca gözün,
Sakla o sözün.
O sırlı hülya,
Düşler kurarak,
Renkler katarak,
Fırça atarak.
*
Bitti bak tablo,
Çerçeve hazır.
Bu güzel portre,
Duvarda kalsın,
Seni anlatsın.