Yalnızlığın kulak Sesi
Bir kara delik uğultusu sanki.
Hep bir yarım kalmışlık,
hep bir yarıda bırakılmışlık.
Çın lama artık çınlama.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çınlamalar tüm Seslere kulağını kapadığındamı çıkar yoksa tüm Seslere kulak kabarttığındamı ?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta