mevsim duru
yürek çilegâhı kıtlık,
eksilir insanın kumaşı
dikişlerinden sökülür..
omzuna değiyor elim
kuyruğunu bırakıyor harfler.
imgelerinden öpsem
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




İlahi bir sükûtun içinden süzülüyor, mısraların. Her dize kendi içinde anlamlı haklı bir isyan.Okuyucu kalbini kendi manşerinde buluyor. Kutluyorum
sükûtun mahşeri insanın kendi içine...yazıya dökmeyi de su serpmeye benzetiyorum ben..
kalbi teşekkürlerimle kıymetli üstadım..
Kıyam kendine de secde kime!
secdeye varıp alnını dayadığı an kalben yüzleştiğidir kıymetli üstadım..
sorunuza teşekkürl ediyorum. ..saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta