Karanlıkta Şiiri - Selda Erşahin

Sözlerimi eskittin—
dilimin kıyısında paslandı adın,
her hecede biraz daha çürüyerek.
Cömertliğimdi beni tüketen;
iyiliğim,
senin ellerinde israf edildi.
Tılsımını yitirdi artık o şarkılar—
çünkü senin çürük yüreğinde
kundaklanıp susturuldu düşlerim,
Rahman’ın adıyla duruyorum şimdi—
Daha çok paramparça etmeden kabimi
Ve sen—
eğil kendi karanlığına,
çünkü orası sana ait tek yer.
Çıkma.
Çıkama o kuyudan—