Sen;
Büyüsü bozulmamış hayallerin sihriyle
El değmemiş karanlıkların temizliğiyle
Çıka gelen.
Baş edemediğim, çözemediğim, sızı zincirine kurban arayan şehrin
Kaldırım soğuklarıyla oynaşan.
Güzü hiçe sayıp,
Baharı müjdeleyen.
Ben;
Seni, beni, bizi…
Yoktan var edenin aciz bir kulu,
Tüm uzuvları sana köle olan bir beden,
İşi, gücü sana adanmış bir ruh.
Kayıt Tarihi : 20.7.2013 20:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)