Bir şehir etrafımda
Kuleler sancaklar bir rüyada
Deniz kokuyor kıyılar
Vapurlar denizde savrulurlar.
Deniz kokuyor şehir
Ben her gece çıkıp şehri geziyorum
Taş duvarlara seni soruyorum
Cevap aynı olsa da bundan vazgeçmem
Beni deli sanacaklar aklı olmayanlar
Yağmur yağıyor elime kalem alıyorum
Geri dönmek için artık çok geç.
İhtiyar gözleri yaşlandı
Hatalarından geri dönebileceğine inandı
Aslında iyi bir insandı
Biz yaptık sen yapma genç
Düşler sardı her yanımı
Sensizliğin düştüğü yerdeyim
Kalkamadım düşündüm
Elimden tutmadın düştüm
Düşündükçe düştüm
Bırakıp gitti diye ne ağlarsın
Öksüz mü kaldın gönül
Geri getirmez kanlı göz yaşın
Avunma artık neye yarar.
Bir gün geleceksin diye
Bir hayale kapıldım
Yaşarım sandım
Daha hayatı yaşamadan
Mutluluk hayalde belki
Mutlu olmazsa insan
Hayalini kurar mutlu olurdu
Hayat sürerken öldüm
Gözümle gerçekleri gördüm
Karanlık işte...
Seninle doğdum güldüm
Soğuk bir nefesle öldüm
İçimiz kadar karanlık değil
Hepimiz küskünüz hayata
Elimizden aldıklarıyla.
Bir tek sen kalmışsın
Yalnızsın belki çaresizsin
Hayat seni yanıltmış belki, bilemezsin
Bilinmez diyarlardan geldi
Bahar güneşi rüzgarın estiği
Güneş ile birlikte bir tepede
Kimsesizlerin sessizlerin birliği
Bir davet oldu beyaz masalar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!