Çiğne Boğayı Şiiri - Kasım Kobakçı

Ermişlerce, görülmüştü ulular,
Sessizleşti sandukada, cesetler,
Basit naylon, ambalajlı çöplerin,
Salyası, düşkünü hıçkırtır hemen.
*
Eğlenmek, tamamen kendi keyfinde,
İlahlar payına düştü, put bizim,
Soluklar, yanaşırken dudaklara,
Taşlara çarpana dek, faniyiz biz.
*
Asfalt ortasında, çırpınan kuşun,
Kulelerden, boşluğa atlayışı,
Öyleyse inelim, dipsiz ateşe,
Lakin, evvelinde göğü tadalım.
*
Satıra çizgi çek, girişe salya,
Laf bitti, mideye insin şu boğa,
Elleri çırpıver, görünsün boğa,
İlahsın, acaba tadacak mısın.
*
Uyudun vakitsiz, koca hayale,
Hangi şeyi umdun, hangisi çıktı,
Küller kararırken, cılız kelime,
Işıldadı bakış, delirtti arzı.
*
Madem öyle, şeffaf sohbet edelim,
Kitle dudağını, zarif tınlasın,
Güya, zekamıza muhtaç kalmışız,
İnceliği ezip, çiğne boğayı.