Çığlık Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir gün sızacağım hecelerine,
Ya kafiyeli bir sonbahar dizesinde,
Ya da mecazlar dökülürken kağıt kesiklerine,
Dolaşacağım cümlelerinde.
Üstümde lügat, altımda sessizlik,
Geçeceğim o derin anlama,
Ama asla çıkmayacağım karşına.
*
Fısıldayacağım sırlar var belki sana,
Ama yok, tasviri pek mümkün değil,
Söyleyemedim ki benlik zamirime bile daha.
Bilmiyorum söz dizimim misin, yoksa sen bir şiir misin?
Yok yok, benim için,
Söz bilim sen, sen söz bilim,
Dilimin ucundaki uzak manasın.
*
Bir zarf gibi takılacağım peşine,
Ya devrik bir cümlenin en masum yerinde,
Ya da ünlemler çınlarken ses tellerimde,
Susacağım tam yükleminde.
Üstümde virgül, altımda nokta,
Atlayacağım yeni bir satıra,
Ama asla dokunmayacağım o noktaya.
*
Anlatacağım destanlar var belki sana,
Ama yok, kelimeler buna kafi değil,
Okuyamadım ki kendi alfabelerimi bile daha.
Bilmiyorum kinayem misin, yoksa sen bir telmih misin?
Yok yok, benim için,
Hitabet sen, sen hitabet,
Zihnimde yankılanan sessiz nidasın.
*
Bir gün süzüleceğim nefesine,
Ya dudak ünsüzlerinin titrek sesinde,
Ya da ünlü uyumları bozulurken hecelerde,
Gizleneceğim vurgularında.
Üstümde ahenk, altımda vezin,
Kaybolacağım en uzun solukta,
Ama asla karışmayacağım tınına.
*
Yazacağım romanlar var belki sana,
Ama yok, mürekkep buna razı değil,
Karalayamadım ki kendi ön sözümü bile daha.
Bilmiyorum teşbihim misin, yoksa sen bir tasvir misin?
Yok yok, benim için,
Belagat sen, sen belagat,
Kalemimden kaçan o asi manasın.
*
Bir eylem gibi düşeceğim zamanına,
Ya geçmişin o hikaye edilen kipinde,
Ya da gelecek sığdırılırken geniş dile,
Bekleyeceğim köklerinde.
Üstümde edat, altımda bağlaç,
Bağlanacağım en derin anlama,
Ama asla dönüşmeyeceğim anlamına.
*
Fısıldayacağım laflar var belki sana,
Ama yok, lisanım buna kail değil,
Açıklayamadım ki kendi öznemi bile daha.
Bilmiyorum redifim misin, yoksa sen bir uyak mısın?
Yok yok, benim için,
Mecaz sen, sen mecaz,
Cümlemin sonundaki uzak imlasın.
*
Bir gün sineceğim o beyaz sayfana,
Ya satır aralarının görünmezliğinde,
Ya da tüm sözcükler dökülürken o gizli lügate,
Eriyip gideceğim harflerinde.
Üstümde şiir, altımda nesir,
Geçeceğim o büyük suskunluğa,
Ama asla bürünmeyeceğim bir çığlığa.