Çiğil'e Özlem Şiiri - Ramazan Kağnıcı

Nasıl da geziyor insan durduğu yerde?
Hem de durmadan dinlenmeden
Adım adım değil, gönül gönül
Yol alıyor anılar dar sokaklarda
Gözlerim çeşme başlarında
Bir bidon, bir güğüm sesine hasret
Şırıl şırıl bir fısıltı deliyor kulaklarımı
Varlığını haykırıyor sessizce Aynalı Pınar

Çeşme deyip de geçmeyin
İnsan gibi isimleri vardı onların da
Soğuk Pınar, Ak Pınar, Orta Pınar, Baş Pınar…
Adı vardı dedim ya koyunların, kuzuların,
İneklerin, köpeklerin bile

Senlik benlik yoktu bu topraklarda
Koca koca tarlaları elbirliğiyle dize getirirdik
Para paraya değil sırt sırta verir
Keşik yapardık birbirimize
Ayrılık gayrılık yoktu bizde
Birlikte yayılırdı tavuklarımız, koyunlarımız, keçilerimiz
Kömür karası güğümlerde kaynardı çaylarımız
Yayasız kalmazdı dağlar aşan yollarımız
Berber çalışır beraber türküler çığırırdık
Bozburun’da, Ufacık’ta, Kızılcabel’de…
Ağustos sıcağında mis kokulu alın teriyle serinler
Helal lokmanın lezzetini tadardık her ekin destesinde

Çiğil’in buram buram toprak kokan dar sokaklarında
Kapı önlerine dizilir,
Muhabbetin dibine vururdu kadınlarımız, kızlarımız...
Gota oynardı keklik sekişli ,
Yeşilli, gutmulu gelinlerimiz
Onlarla şenlenirdi evlerimiz, gönüllerimiz

Bulgular kaynatılırdı koca koca kazanlarda
Sıcağı sıcağına üleştirilirdi
Hem de tabak tabak
Buram buram cömertlik tüterdi üzerinde
Tarhanalar kaynatılırdı toprak damların üstünde
Akşamüstünün serinliğinde
Kuşluk vakti hünerli ellerde yazılır
Üzerinde hırsız serçeler yayılırdı

Düğüne okurdu aksayalı kızlar
Kerpiç evlerin arasında
El ele baş gezerler, aleylim çekerlerdi
Köyün dar ve toprak kokan sokaklarında
Şerif kızılar söylenirdi ahşap çardaklarda
Yanık yanık hasret kokan

Tahir Hoca’nın sesi duyulurdu minareden
İnsanın iliklerine kadar işleyen
Ve cami çıkışında
Kaçışırdı küçük kumarbazlar
Bilyelerini toplayıp
Dar sokak aralarında sincaplar gibi gizlenip
Tehlikenin geçmesini beklerlerdi
Ürkek bakışlarla

Ve ben dursam da gönül durmaz
Dolaşır Çiğil’in ıssız sokaklarında
Gidenleri arar gönül gözlerim
Yıkık kerpiç duvarlar arasında
Mahallemizin bekçilerini arar;
Kezban abayı, Emir Ayşa abayı,
Aliye abayı, Çiler abayı…