Çiğil'de Zaman Şiiri - Ramazan Kağnıcı

Güçcükken Çiğil’de dağda galırdım
Köyü özler idim ben o zamanlar
Gışlık için dağdan odun alırdım
Eşşekle gezerdim ben o zamanlar

En otlu yerlere eşşek çakardım
Canım sıkılınca dala çıkardım
Depesinden guzulara bakardım
Çomakla gezerdim ben o zamanlar

Şebit ekmeğime şeker sürerdim
Onu sıkı sıkı çabuk dürerdim
Sıkılmaz her şeye hemen gülerdim
Gendimle gezerdim ben o zamanlar

Tarhanayı yazıp çığa sererdim
Dipek daşlarında bulgur döğerdim
Dalı ısıtarak çomak eğerdim
Tahrayla gezerdim ben o zamanlar

Çirkin sesimile türkü çekerdim
Evleklere hıyar, bödek ekerdim
Her garrığa geçi çirki dökerdim
Gübreyle gezerdim ben o zamanlar

Bilin mi harmanda ekini, sapı?
Kilit dutmazıdı ganatlı gapı
Bilmez idim köyde ilacı, hapı
Otula gezerdim ben o zamanlar

Billa oynar güççükleri üterdim
Borçlarımı keşşiğile öderdim
Dağa gider goyun-geçi güderdim
Sürüyle gezerdim ben o zamanlar

Yoğurt dörtüp ekmeğimi dürerdim
Eğri demir ile tekez sürerdim
Dam üstüne sıcak bulgur sererdim
Helkeyle gezerdim ben o zamanlar

Tarhanayı yazıp damda beklerdim
Gider tallalara pancar teklerdim
Traktöre sap ve saman yüklerdim
Atgıyla gezerdim ben o zamanlar

Laylonula zıybınırdım garlarda
Yuvallandım yere yatıp gırlarda
Buğday biçip ütme üttük gorlarda
Kirpitle gezerdim ben o zamanlar

Gaçardım Yazı’dan şeftali çalıp
Düşerdim yerlere combalak gılıp
Tozlanan meyveyi elime alıp
Üfleyerek yirdim ben o zamanlar

Çiğilliyim köyüme özlemim bitmez
Canlanır hayalı gözümden gitmez
Dünyayı virseler bir Çiğil itmez
Gıymatın bilmedim ben o zamanlar