Çiçek Abi Şiiri - Mesut Tütüncüler

Yıl doksan, aylardan Ocak’tı.
Aynı zamanda Receb vakti
Daha çocuktum, yaşım on’du
Bir ses işittim: "Çiçek Abi!"

Duvardan bir yüz görünüyor.
Ardından babam beliriyor
"Hoop" diye karşılık veriyor
Babam; hissettim Çiçek Abi.

Sordum, neden Çiçek Abi der?
"Bu baban, çiçeği çok sever,
Bir çiçek görse alır diker.
Hazla yad ettim Çiçek Abi."

Bana masal gibi gelmişti...
Aradan çok zaman geçmişti.
Sonra bayram gelip çatmıştı.
Hüznümü ektim Çiçek Abi.

Yine öyle bir Ocaktaydı.
Bu kez hicri ay Zilhicceydi.
Onuncu gün, kurbandaydı.
Kokunu çektim Çiçek Abi.

Elini öptüm, bayramlaştım.
Sımsıkı sarıldı, ağlaştım.
Duayla yolladım, vedalaştım.
Kabrin nur dolsun Çiçek Abi.

“Babama”

03.12.2021