Çiçeğimi soldurdular

Bir çiçektim hayatın o topraklarında
önce kopardılar bir hışımla dalımdan
sonra ellerinde makasla budadılar dallarımı
çok canım yandı tam bitti dediğim anda
minicik bir yere gömdüler

öyle güzelleştim ki
güzelliğimi görenler gözlerini alamadılar benden
kokum dillere destandı
beni seven o kadın her gün yapraklarımı öper koklardı
sonra susuz bırakmalar başladı
yavaş yavaş solmaya başladım
ben soldukça kadın daha çok ağlıyordu
ve bir gün ansızın beni bir çöpe bırakıp gitti

anne gitme diye ağlamak istedim
ve daha ben ölüme yaklaşmamışken elinde tuttuğu o çiçeği gördüm
işte o an öldüğümü ve mücadele etmemin yersiz olduğunu anladım
başka bir çiçeği daha soldurmak için koyulmuştu yola o kirli eller
6.11.2020 08:35:47