Cezvedeki kahve Şiiri - Dağlar Özügüç

Yine kurulduk zamanın eskittiği
Tahta masanın başına
Telvesi bol kahveleri de ısmarladık
Ocakta kaynayan cezvedeki
Kahvenin kırk yıllık hatırına
Pikapta inceden bir şarkı çalıyor
İğnesi yürekteki yaraları dağlayarak
Bu gece yine yoklama aldı hatıralar,
İsimler bir bir düştü dilimize.
Kiminin saçına karlar yağmış,
Kimi çok uzak şehirlerde kaybolmuş.
Bir zamanlar aynı ekmeği bölüştüğümüz dostlar,
Şimdi ayrı mevsimlerin olmuş
Bir de ne sevdalar geçti masamızdan,
Adını anmaya kıyamadığımız
Bir gülüşü ömre yetenler vardı,
Bir bakışı yıllarca içimizde yuvalandı
Tahta masadan geriye kalan
Bir fincan kahvenin ruhundaki hatıralarmış.