Neydi o ses? ..
Söylemekten korktuğum yalnızlığın sesimiydi yoksa? ..
Acı bir çığlıktı duyduğum.
Böylesi yalnız mıydım ben,
bu muydu kalabalığın bedeli?
Bu yalnızlık çığlığımı olmalıydı? …
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Benim miydi bunca ceza,
bunca mahkumiyet…
bitmedi mi bunca zamandır,
zindanlarında maruz kaldığım işkencem.
Yok muydu mahkemelerinin affı? .
Dizeler düşündürdü Mehtap hamım. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta