Güneşle doğarda her umudum,
Akşam karanlığındaki ayazlarda ölür.
Bir pırıltıysa içimde sevgin,
Her gün doğumunda büyür.
Bıraksam kendimi bir başına,
Gidecek sanırım yokluğunla.
İçimde varken böyle büyük bir sevda,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta