Bıraktım...
Veya hiç başladım mı?
Bırakmak için başlamak gerekiyormu ki?
Böyle bir mecburiyet mi var yani
Bırakmak için başlamasak olmaz mı?
Nisan ayı, bir ilk bahar akşamı
Unutamayacağım kesin o zamanı...
Yüreğim artık o kadar kurumuştuki
Kökünden kesilerek kurtuluşunu bekleyen bir ağaç gibi
Ümidini yitirmişti ve kendinden emindi
Artık hiç sevemeyecekti.
Boşa giden zamana
Boşa giden parana
Boşa giden oksijene
Boşa giden insanlara
Boşa giden emeğe
Boşa giden umutlara
Bir nefesin bana hayat verecek kadar kıymetli
Düşün ki bir gülümseyişin nasıl alt üst eder beni
Bir desen ki "özledim seni"...
Vereceğin tüm kararlarında arkanda,
Destek olurum tüm yaşantım boyunca.
Beden oradadır, buradadır
Fiziken varlığın mevcuttur
Zaman ile beraber süzülüyorsundur
Süzülmek! Nehirin aktığı yönde, rüzgarın ittiği tarafa
Peki ya ruhun?
O çoktan süresini tamamlamıştır
Gün ağardı, bahar uyandı, yaz canlandı
Çiçekler açtı, meyveler tomurcuklandı
Gönüller umut ile doldu
Bulutlar bir bütündü artık onlar da dağıldı
Gökyüzü pamuk tarlasına döndü
Enerji doluyduk neşe doluyduk
Yalnız değil hep kalabalıktık
Hayat doluyduk...
Hiç yok muydu kaygımız ya da sıkıntımız
Hiç yok muydu eksiklerimiz?
Hiç azaldımı üzüntülerimiz?
En başa dönsek olmazmı anne?
Yeni doğmuş olsam beni sıkıca bir sarsan
Huzur bulsam, sevgi bulsam, şefkat dolsam
Kapasam gözlerimi kokunu sarsam
Seninle ağlasam seninle kahkahaya boğulsam
Yasaklar konur, çiğnensin diye
Ferman yazılır, uyulmasın diye
Duvarlar örülür, aşılsın diye
Kapıya kilit vurulur, kırılsın diye
Şafak sayılır, sayılı gün bitsin diye
Hasret bırakılır, kavuşma başarılsın diye
Farklı hayatları vardır herkesin
Ayna karşısında kendi ile yüzleştiği
Gerçeklerin acımasız bir şekilde
Yüzüne çarptığı, kendisi ile konuştuğu
Farklı hayatları vardır herkesin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!