Cenk Aksal Şiirleri - Şair Cenk Aksal

insanlığını,unutmuş,
bu zalimlerin arasında,
ilk çağlardan kalmış gibi
barbarca savaşıyorum,
hangi yaşamın,neresindeyim
artık aklım ermiyor,

bilirim gülmezsin
benim için
aşkımız ve ruhum için
gülme sana yine muhtacım
şarkılar söylese bile,
ayrılıkları:

o ben dediğim
yıkılmış insan,
bugün bile
hala ağlıyor işte,
yıllar delice akıp giderken
mutsuzluk

yıldızlara kenetlenmiş zaman
karanlıklara yenik düşmüşüz
insanlık kaybolmuş ufuklarda
iyilik,kötülük kimlik kavgasında
yarınlara ümitler tükenmişte
çenelere pranga vurulmuş

Güneşle doğacak yeni bir günde
tutsaklığa veda edeceğim ben
hasrete özleme bu yalnızlığıma
nokta koyup sana döneceğim ben

Haberin olmayacak geldiğimden

hayat,
böylesine amaçsız,
olunca
boş bir düşünce
sarıyor her yanımı,
tadamadım ki:

boyim abi=!
hadi len neyi?
hayatı boyim abi=
hadi be!
ne renge?
gökkuşağı rengine,=

mavi bulanık, hüzünlerin renginde,
oysa umudun rengiydi varlığı...
ve her acının sonunda aşka sardığı,
sel olurdu gözyaşları sevdanın,
kurudu artık inan gözyaşlarım,

sevda ülkesinde
ben sevdasız yabancı
yolunu kaybetmiş bir garip
yüreği acıyla yanan.serseriyim
o.mutsuz gecelerimde
uğrak yerim olan meyhanede

Nazını işveni çeker dururdum
ne vardı perişan edecek beni
bütün mutluluğu sende bulurdum
ne vardı bırakıp gidecek beni,
bahtım sımsıcak gülmüştü seninle
kışlarım bahara dönmüştü sevginle