Ben Iraklı Ali
Anamın öksüz Alisiyim
Gözlerim bir çarşamba gecesi kadar kara
Bir perşembe sabahı kadar aydınlık.
Garip anam bana hep Kara gözlü Alim diyecek yerde
Çarşamba gözlü Alim derdi.
Bakma sokaklarında heybetle dolaştığıma
Ben bu şehre ait değilim canım
Uzak diyarlarda bir ceylan el koydu gönlüme
O gün bu gündür gördüğün ben değilim canım
Kaç gece koynunu açtı kaldırımlar bana
Günlerden bir Cuma vakit sabaha karşı
Çekildi silahlar çatıldı kaşlar
Yapmayın yazıktır diye yalvardı dağlar ve taşlar
Dinleyen anlayan nerede
Körpecik bir çocuk dağ gibi aliyi seriverdi yerlere
Bir silah sesiyle korktu, ürperdi uyandı bu çarşı
Ne Mutlu Türküm Diyene
Bilmem nerelerden geldi benim atalarım
Orta Asya, Kafkasya
Beklide Anadolu’nun bağrından bitip büyüdüler
Belki Laz, Çerkez, Kürtdüler
Yüzyıllarca barış içinde yaşadı herkes bu memleket te
Nasıl anlatabilsem sana olan aşkımı, sevdamı
Hep sen vardın, seninle kurdum hayallerimi
İlmek ilmek sana bağladım, sana düğümledim geleceğimi
Ne sevdaymış be, ne hasretmiş be
Bende şaşıyorum
İnan sana sarılırken bile,
Bilmem ne isterler şu Filistin’den
Yıllarca kan revan içinde yaşadık bizler
Sevgi kardeşlik sözleri düşmez zalimin dilinden
İtilip, kakılıp, ezildik bizler
Çocuklar ağlar Gazze şehrinde
Çok sevdiğim Mustafa Salur abime Allahtan rahmet, Kederli ailesine başsağlığı dilerim.
Çarşamba günüydü bir sabah vakti
Dağlara kendini vurdu Mustafa
Yamaç da Azrail yolunu kesti
Dayanmadı kalbin durdu Mustafa
Sefalet zincirini boynuma vurmuşlar
Adımı sonra Cengiz koymuşlar
Garip geldim dünyaya garip gidiyorum
Ne halimi ne de hatrımı sormuşlar
Karanlıktı bahtım daha kararttılar
BU ŞİİR EMEKLİLİKTE YAŞA TAKILANLAR VE BÜTÜN EMEKÇİLER İÇİN YAZILDI
EMEKÇİNİN ÇİLESİ
Daha onbeş yirmili yaşlarımızda
Henüz beyaz yokken saçlarımızda
Girip mavi tulumlara
DİYAR-I BAYSAL:BOLU
Her yerin, her şeyin bir başka güzel,
Anlatacak bir söz bulamıyorum.
Doğada her rengin tek sana özel,
Sende yaşamaya doyamıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!