Cen/dere Şiiri - Ersin Kurt

Artık anlamını yitirmişti yüzümdeki giz
İsmim çoktan silinmişti tırnak uçlarımdan
İhtimal, belki de bir dereydim senden önce
Sığ, ıssız, yalnız bir eski dere...
Sular ne yöne akar bilmezdim,
Hiç bitmezdi zihnimdeki kaotik cendere
Kurumaya meylederken çatlamış dudaklarım
Apansız, sınırsız kıyılarıma tarifsiz gölgen değdi
Sessizce başını öne eğdi derinimdeki utanç
Ellerin, tüm usançlarımı sonsuz çarmıha gerdi
Ve böylelikle başladı suyun ateşle dansı
Yüreğim, mutlaka yepyeni bir dereydi şimdi;
Dev bir katre...
Sola kıvrımlı sularının, ezbere sana doğru aktığı.