Bizi Bu Şiiri - Ersin Kurt

Bizi bu mağlubiyetle baş başa bırakıp gidemezsin
Bunu sen bilemezsin, gidişin ölümün bir başka türlüsü
Meğer yıllardır bana olan öfkenin sesini kısmışsın, yoksa duyardım
Ben sana uyardım her ne yapacaksak, aksi mümkün değil!
İçimde binlerce mahzun kuşun ölüm türküsü.

Bizi bu kör çukura atıp kasıla kasıla gülemezsin
Kabul, hiç kimseden farksızdı yaşantım, herkesten bağımsız...
Fakat talihimi ve güzelliği ıskalamak benim suçum olamaz,
Gerçekten hayata ve ikimize dair benim hiç kabahatim yok
Tanrı azıcık kanaat kullansaydı gövdemden çok rahat çıkardı o zehirli ok.

Bizi bu toplumla gırtlak gırtlağa bırakıp gidemezsin
Daha nefesinin ve cümlelerinin sıcaklığı hâlâ ısıtıyorken evimi
Sokağa ayak basar basmaz yüz çift göz süzecek beni, eminim
Kanımı emecek, derimi yüzecek, kalbimi üzecekler kem sözlerle
İsmini yazamayanlar ince elekten geçirecekler tüm düşüncelerimi.

Bizi bu tutarsız duyguların girdabına atıp, ciddi ciddi gülemezsin
Hem, çok sevdiğin kedinin bile yumağı var, boynumun fıtığı...
Yaşımız geçiyor, sonraları anlarsın koynunu yıpratır yalnızlık
Kalırsan, tıptan çare umarak tüpten bebek yapar, geçinir gideriz
İçimizde, üstümüzdeki ölü toprağını taze bir filizle atmanın verdiği eşsiz rahatlık.