Hicrâna alıştım da, n’olur sorma bu derdi
Hasretle ömür geçti, zamân gamla kederdi
Bir bak ki, şu âlemde, yoran yordu bu merdi
Hasretle ömür geçti, zamân gamla kederdi.
Mef’ûlü / mefâûlü / mefâûlü / feûlün
Hicrânla âşinâyım, bir demde kahrı yitmez
Hasretle geçti ömrüm, bir ânda derdi bitmez
Artık o, bir kadîm dost, gönlümde kaldı gitmez
Hasretle geçti ömrüm, bir ânda derdi bitmez.
Mef’ûlü / fâilâtün / Mef’ûlü / fâilâtün
Hicrânla geçen günleri, andım da bu akşam
Rûhumda yanan hasrete kandım da bu akşam
Gönlümde hayâl oldu, uçup gitti elem gam
Rûhumda yanan hasrete kandım da bu akşam.
Mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün
Hicrânla yanan sîne, tesellîyle durur mu?
Gönlünde elem varsa, yürek aşkla vurur mu?
Ömründe hazân yoksa gülün gamla kurur mu?
Gönlünde elem varsa, yürek aşkla vurur mu?
Mef’ûlü mefâîlü mefâîlü feûlün
Huzûr almak için gönlüm, otağ kurmuş ufuklarda
Uçan kuştan esen yelden, haber bekler doruklarda
Ümîdim hep kanat çırpar, sökerken tüm şafaklarda.
Uçan kuştan esen yelden, haber bekler doruklarda.
Sis mi çökmüş, yol görünmez, karlı dağlar hep duman
Nâzlı yârdan bir haber yok, gamlı gönlüm kan revân
Bende hasret, onda gurbet cevri bitmez hiçbir an
Neyleyim ben, susmuyor hiç, kâlbte sesiz bir figan.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Siz gülerken ağlayan var, kimsesizdir sanmayın
Hâl-i dertten anlayan var, çâresizdir sanmayın.
Zâhirinden belli olmaz, anlatılmaz câhile
Önce heyhât! Sonra feryâd bir nidâdır nâfile.
Şol cihân bir hân imiş, durmaz gider yol yorgunu
Hem sevilmiş hem de sevmiş, anladım dil yorgunu
Bir nefeslik bir molaymış, son durak dâr-ı bekâ
Hem sevilmiş hem de sevmiş, anladım dil yorgunu.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Şol cihândan bil ki fânî, bir ömür devrân geçer
Bâzı günler gam dolarken, bâzı günler şen geçer
Bahtiyârlar şöyle dursun, her günün hicrân geçer
Bâzı günler gam dolarken, bâzı günler şen geçer.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Sonbahârın renklerinden, gönlümüz bir dem alır
Dağlanırken sîneler hep, en derinden gam alır
Ufka dalmış seyrederken, bil ki gözler nem alır
Dağlanırken sîneler hep, en derinden gam alır.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!