Sen giderken anlamıştım, ufku sarmış bir melâl
Sanki dargın ay ve mehtâb, doğmuyor artık hilâl
Hasretinden yorgunun ben, sustu gönlüm ağlıyor
Beklemekten gayrı bilmem, var mıdır bir ihtimâl?
fâilâtün / fâilâtün/ fâilâtün / fâilün
Sen giderken gamla doldum, ağladım hep gün boyu
Neyleyim ben hasretinmiş; gönlümün suskunluğu
Can evimden yârelendim, kalpte hicrân bitmiyor
Neyleyim ben hasretinmiş; gönlümün suskunluğu.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Sen giderken sorma artık, ben kederden ağladım
Hüzne daldım gözyaşımdan, ırmak-oldum çağladım
Çâre yoktur gamla doldum, yandı bağrım dağladım
Hüzne daldım gözyaşımdan, ırmak-oldum çağladım.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Şen gönlüme sevgiyle kucak açtı o günler
Kalbimde bir-iz vardı, solup gitti hüzünler
En tatlı emellerle, hayâl oldu o dünler
Kalbimde bir-iz vardı, solup gitti hüzünler.
mef’ûlü/ mefâîlü /mefâîlü / feûlün
Seni söyler, unutulmaz dizelerden niceler
Sana hayrân sana cânân, yazılırken heceler
Eleminden kederinden, ırak-olsun geceler
Sana hayrân sana cânân, yazılırken heceler.
feilâtün feilâtün feilâtün feilün
Seni sultân, seni cânân bilirim ben meleğim
Sana senden bana benden yakın-olmak dileğim
Seni özler gece gündüz, yaralanmış yüreğim
Sana senden bana benden yakın-olmak dileğim.
feilâtün feilâtün feilâtün feilün
Şenlendi gönül tahtı, muhabbetle nihâyet
Her lahza dolar kalbe, tebessümle şetâret
Yıllarca seven gönlüne, sen etme şikâyet
Her hande verir neş’e, letâfetle saâdet
Mef’ûlü mefâîlü mefâîlü feûlün
Sen sükût et, dertli gönlün hâl dilinden söylesin
Gözlerin hep bir bakıştan, kalbe fermân eylesin
Var mı artık başka îzâh, arz-ı hâlden anlatan?
Gözlerin hep bir bakıştan, kalbe fermân eylesin.
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Ses bayrağı her cânda, doğuştan ana dildir
Her harfi ve her cümlesi, en köklü temeldir
Kalplerle, gönüllerde, kadîm köprü kurarken
Her harfi ve her cümlesi, en köklü temeldir.
Mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün
Sevdâlı gönüllerde, yanık ney sesi çağlar
**(Hep gamlı gönüllerde, yanık ney sesi çağlar)
Yol ver diye başlar kimi söz, hey gidi dağlar
Efkâr mı bilinmez, bu sadânın nice sırrı?
Mahzunca bakan gözle garîb kuş gibi ağlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!