Bir molaymış dâr-ı dünyâ, bâkî bir yurt sanmayın
Saltanatım var diyenler, aldanıp da kanmayın
Gelenler hep konar göçer, evvel gidenler gibi
Saltanatım var diyenler, aldanıp da kanmayın.
Bir murâdım var ki, ömrümce benim
Nefsimi gönlümden, âzâd et Mevlâ’m
Her türlü tasarruf, mülkünde senin
Nefsimi gönlümden, âzâd et Mevlâ’m
Alnımın teriyle, helâl rızık ver
Bir nâdîde çiçeği, sakın incitme gönül
İçli içli ağlatıp, boyun büktürme gönül
Can suyudur gözyaşı, mâtemlere döndürme
İçli içli ağlatıp, boyun büktürme gönül
Güller içinde bir gül, kokusu sanki sümbül
Acılarla yoğrulmuş, bir neslin çocukları
Gülmek nedir unutmuş, kırılmış umutları
Ey vicdansız mahlûklar, Onlar da Allah kulu
Unutmayın ne olur, insan olduklarını
***************************************
Bir nigâh etti cânân, bin nâz ile gönlüme
Bir devâ sandı gönlüm, ne varsa tüm derdine
Bilmem nasıl kanmışım, yıllarca hep cevrine
Bir devâ sandı gönlüm, ne varsa tüm derdine
Cevr: 1-Cefa, eziyet, sıkıntı, üzüntü,
Son bulurken Aralık, “Bir Ocak” yılın başı
Üç yüz altmış beş günün, mîlâdî sınır taşı
Kimi günde bir neş’e, kimi günde gözyaşı
Zamân akıp giderken, bitmez ömrün telâşı.
NOT: 26 Aralık 1925'te çıkarılan 698 sayılı kanunla
Bir of çektim derinden, efkâr saldım dağlara
Sordum suâl eyledim, hazân düşmüş bağlara
Kalan bir hoş sadâdır, çağlardan hep çağlara
Benden selâm söyleyin, göçenlerle sağlara.
Bir ömür nasıl da, geçti diyorsan
Şu düşen yaprağa, bakıver gitsin.
Evvelce gelenler, göçtü diyorsan
Eğil de toprağa, bakıver gitsin.
Elemler neş’eler, boran olurken
Bu diyârda eşin yok
İki deniz, bir şehir
Gönüllerde sevgin çok
Bir rüyâ Balıkesir.
Koca Seyit Havran'da
Gözlerinde nem var, bakışı durgun
Hazan vurmuş gibi, renkleri solgun
Sanki çağlar boyu, yaşamış olgun
Bir yalnız adamdır, benim can dostum
Dolaşır özgürce (sessizce) , bağda bahçede
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!